به ياد من باش
صبحگاهان مرغان خوش آواز نغمه سر ميدهند، به ياد من باش.
آنگاه كه شقايقهاي وحشي تن به نسيم بهاري ميسپارند، به ياد من باش.
آنگاه كه نواي دلكش جويبارها با طنين آواز چكاوك ها در آميزد، به ياد من باش.
آنگاه كه اولين بارقههاي خورشيد بر ساقههاي گندم نشيند، به ياد من باش.
روزي به آغوش من باز ميگرديد، به ياد من باش.
منبع:http://funousshargh.com
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم فروردین ۱۳۹۶ ساعت 6:24 توسط محسن
|
آدم ها اسم اشتباه های بزرگ شان را می گذارند "تجربه" و به دیگران بابتش فخر می فروشند!